Wybrane wskaźniki cykli klimatycznych we wczesnym i środkowym plejstocenie na obszarze Belgii

Abstrakt

Artykuł w języku francuskim.

TYTUŁ ORYGINALNY: Quelques indices de cycles climatiques au Pleistocene inferieur et moyen en Belgique

Niniejszy artykuł przedstawia wstępne wyniki badań nad cyklami klimatycznymi we wczesnym i środkowym plejstocenie na obszarze Belgii. Dowody ze stożka aluwialnego Campine–Moza wskazują na sedymentację w warunkach peryglacjalnych środkowego plejstocenu, a następnie na intensywne wietrzenie gleb w czasie interglacjału między zlodowaceniami Mindel i Riss. Kolejna faza warunków peryglacjalnych, określana jako Hennuyjska, jest udokumentowana przez depozycję osadów kongeliflukcyjnych oraz starszą lessową warstwę, różną od lessu würmskiego, która została przykryta przez glebę Rocourt powstałą w klimacie cieplejszym. Dla niższego plejstocenu nie stwierdzono jednoznacznych dowodów prawdziwych warunków peryglacjalnych. Zamiast tego cechy geomorfologiczne, takie jak powierzchnie planacji, sugerują naprzemienne cykle klimatyczne o charakterze wilgotno–umiarkowanym i gorąco–suchym. Badanie wskazuje, że wyraźne warunki peryglacjalne pojawiły się w Europie Zachodniej dopiero w środkowym plejstocenie, podczas gdy wcześniejsze okresy charakteryzowały się klimatem bez wyraźnych cech peryglacjalnych.