W sprawie występowania struktur peryglacjalnych i lessu na obszarze Rumuni
DOI:
https://doi.org/10.26485/BP/1955/2/6Słowa kluczowe:
akumulacja lessu, deformacje peryglacjalne, Nizina WołoskaAbstrakt
Autor odwiedził dwa główne ośrodki geograficzne Rumunii: Bukareszt i Cluj, odbył liczne dyskusje z geografami rumuńskimi i zebrał pewien materiał obserwacyjny w czasie wycieczki w okolice Bukaresztu. Na tej podstawie autor wysuwa przypuszczenie o obecności struktur peryglacjalnych na Nizinie Wołoskiej. Less Rumunii różni się znacznie od lessu Polski. Część utworów Niziny Wołoskiej, uważanych za less, należałoby uznać za piaszczyste pyły namyte przez wody płynące.
Bibliografia
1. Naum T., Grumazescu H., 1954 - Ploblema loessului. Probleme de Geographie,. v. 1. 2. Poser H., 1948 - Boden-und Klimaverhaltnisse in Mittel-und Westeuropa wahrend der Wurmeiszeit. Erdkunde, Bd. 2.
3. Valsan G., 1915 - Campia Romana. Bucuresti.

