MIASTO I WIEŚ – ZDERZENIE PRZESŁAŃ W TWÓRCZOŚCI OLGI TOKARCZUK - Hamze , Dimitrina (Rozprawy Komisji Językowej, 2024)
Miasto i wieś cechują odmienne kultury i odmienne zespoły wartości, które nie tworzą systemu zhierarchizowanego. Dynamiczna i pozornie postępowa kultura miasta pod wieloma względami ustępuje kulturze wsi, która stwarza lepsze warunki dla rozwoju osobowości, zaszczepiając jej ponadczasowe wartości. Twórczość Olgi Tokarczuk udowadnia tezę, że kultura wsi pobudza komunikację człowieka ze światem. Zaniechanie i zablokowanie tej komunikacji wróży egzystencjalną klęskę podmiotu. Holistyczne i syntetyczne myślenie o świecie, charakterystyczne dla człowieka wsi, daje mu pierwszeństwo w zmaganiach się z wyzwaniami losu. Radzi on sobie w życiu zdecydowanie lepiej niż mieszkaniec miasta. Wtopiony w naturę, gdzie sprawdza swą płynną, metamorficzną tożsamość i omnikomunikatywne zdolności, człowiek wsi czuje się integralną częścią Kosmosu. Współbrzmi z czasoprzestrzenią i nie odczuwa paraliżującego lęku, płynącego z „poszatkowania” czasu i przestrzeni. Kiedy miasto nasiąknie zbawczą energią wsi, dowodem czego jest jednocząca społeczność muzyka, człowiek poczuje ożywcze wpływy zintegrowanej całości obu przestrzeni.